همانا ايشان چشمانشان مىخوابد در حالى كه قلبهايشان نمىخوابد . همانا حال ايشان در خواب مانند حال بيداريشان مىماند . . . . و به درستى كه ايشان [ كسانى هستند ] كه به آن چه بوده و خواهد آمد از ابتداى عالم تا انقراض آن علم دارند و اينان شاهدان بر اعمال مردم هستند . و به حقيقت ملائكهء شب و روز هميشه با پيامبر صلى اللَّه عليه وآله در نماز صبح حاضر مىشوند . و همانا ملائكه هميشه در هنگام هر نمازى به نزد ائمه عليهم السلام آيند و به درستى كه آن‌ها هيچ روز ، ساعت و وقت نمازى نيست مگر اين كه ملائكه ائمه را يادآور شوند تا اين كه با ايشان نماز بخوانند . ائمه عليهم السلام به وسيله روح القدس كمك مىشوند و وى ايشان را باخبر مىسازد و تحكيم مىنمايد . بر اساس روايات صحيح ، به هنگام خواب چشم پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله به خواب مىرود ، اما دل ايشان بيدار است . چگونه مىشود حال معصومان در خواب به سان بيدارى ايشان باشد ؟ چطور مىشود كسى خواب باشد و در عين حال بيدار باشد ؟ عقل به جهت محدوديتش از درك بسيارى از حقايقى كه در اطراف ما اتفاق مىافتد و يا اتفاقاتى كه إخبار مىشود عاجز است . اين كه چگونه آتش به يك باره براى حضرت ابراهيم گلستان مىشود ؛ دريا براى قوم بنو اسرائيل شكافته شود ؛ عصايى چوبين و جماد ناگهان اژدهايى زنده مىگردد ؛ مرده‌اى زنده شود و مواردى از اين قبيل از حيطه عقل ما و درك عقلانى انسانها خارج است . از اين رو كوته فكرى است كه بگوييم چون نمىفهميم پس چنين چيزى نيست ! به عبارت ديگر عقل و سطح فهم ما از درك چنين حقايقى پايين‌تر است و اگر سطح فكرمان بالا رود ، خواهيم فهميد كه نيازى به پايين آوردن سطح آن مطالب فوق العاده نخواهد بود .